Info

http://z12564737.hi5.com - Send it to your friends

Age

Birthday

February 21

Location

Thailand

Languages

Thai

About Me

Free Skinhi5

Interests

ต่อยกับเพื่อนกูมั้ย toi gub puen gu mai - South Side Phuket

Favorite Quote

hi5 Games

Play hi5 Games

Recently played

Skeet Shoot

Scored: 8,275
Top Score: 8,275
Pyramid Solitaire

Scored: 30
Top Score: 30
Arctic Tri-Peaks Solitaire

Scored: 9,400
Top Score: 11,000
52 Card Pickup

Scored: 0
Top Score: 0

Groups

Journal

View All 7 Entries Add Comment

ซึ้งน่ะ.....ว่ามั๊ย : May 21, 2009

ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง..
มีเพื่อนต่างเพศอยู่คู่หนึ่งเป็นเพื่อนที่รักกันมาก ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านเสมอทุกวัน
เวลาผ่านไปจนทั้งสองอยู่มหาวิทยาลัย ฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบ ผู้ชายคนหนึ่งและได้ถามเพื่อนชายว่า
“นี่เธอว่าเค้าเหมาะกับเราไหม” "เค้าก้อหล่อดีนะ นิสัยก็ดีด้วย" "เหรอ อยากให้เค้ามานั่งอยู่ข้างๆเราจังเลยเนอะ"
ต่อมาไม่นานหญิงสาวก็ได้เป็นแฟนกับผู้ชายคนนั้นจริงๆ วันหนึ่งหญิงสาวบอกกับเพื่อนชายของตนว่า
"นี่เธอไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้วเราไม่อยากให้ เค้าเข้าใจผิดน่ะ"
"อืม"ฝ่ายชายตอบรับและเขาก็ไม่ได้ไปส่งหญิงสาวอีกต่อมาหญิงสาวเกิดทะเลาะกับแฟนของตน
จึงมาปรึกษาเพื่อนชายว่า"เธอ เด๋วนี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ เธอว่าเราจะทำไงดีล่ะ" "ก็เธอยังรักเค้าอยู่หรือป่าวล่ะ"ฝ่ายชายถาม
"ก็รักสิ รักมากด้วย" "ถ้าอย่างนั้นก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ ก็เธอรักเค้านี่"
"อืม หญิงสาวทำตามคำแนะนำของเพื่อนชายหลังจากนั้น วันหนึ่ง
ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่มเดินกลับบ้านเค้าเห็นหญิงสาวนั่งร้องไห้อยู่ข้างทาง
"เธอเป็นไรน่ะทำไมถึงร้องไห้ มีอะไรให้เราช่วยไหม" "เค้าไม่รักเราเลยล่ะเขาเปลี่ยนไป เด๋วนี้เขาไม่เคยมาส่งเรา ที่บ้านเลย"
"อยู่ กับเราซักพักได้ไหม" หญิงสาวร้องขอ ได้ซิทำไมจะไม่ได้ล่ะ ทั้งสองได้นั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดจาอะไรกันเลย
ในที่สุดหญิงสาวก็เอ่ย ขึ้นมาว่า "เราควรจะไงดี เธอจะช่วยบอกเราได้ไหม ว่าเราควรจะไงดี"
"เธอรักเขาอยู่หรือป่าวล่ะ" "รักสิ รักมาก" "แต่เค้าไม่รักเราเลยนี่หน่า"หญิงสาวร้องไห้โฮ
"แต่เธอก็รัก เขาไม่ใช่เหรอ" และชายหนุ่มก็ไปส่งหญิงสาวที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน
"ถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้านอย่าลืมเรียกเรานะ" "อืม" และหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป
ต่อมาวันหนึ่งชายหนุ่มได้รับโทรศัพท์จากหญิงสาว "เราไม่ไหวแล้ว ช่วยมารับเราที"
เสียงของหญิงสาวดูช่างอ่อนล้าและหมดกำลังเธอกำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่
ชายหนุ่มได้ไปหาเธอและพาเธอมาส่งบ้าน เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้นเหมือนที่เคยถามมา
"เราจะทำไงต่อไปดี" เราไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วดูยังไง เขาก็เหมือนไม่ได้รักเราเลย
"แล้วเธอเลิกรักเค้าแล้วเหรอ" "ป่าว เรายังรักเขาอยู่เหมือนเดิม" "งั้นก็เหมือนที่เราเคยพูดไว้ รักเขาต่อไป แม้มันจะเจ็บบ้างก็ตาม
เพราะมันไม่สำคัญหรอกว่า เขาจะรักเธอไหม? แต่ถ้าเธอยังรักเขา เธอก็คงทำได้แค่เพียงรักเขา...และจงรักเขาให้มากกว่าเดิม
เพื่อแสดงให้เขารู้ว่าเธอรักเขามากและไม่เคยเปลี่ยนแปลงมีแต่เพิ่มมากขึ้น" อืม แล้วหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป
และในที่สุดวันที่เธอเรียนจบก็มาถึง เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอ
เธอรู้สึกแปลกใจมากที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอยังเรียนไม่จบ เธอถามเขาว่าทำไม ชายหนุ่มตอบว่าเขาขี้เกียจไปหน่อย
ทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชาหนึ่งจึงยังเรียนไม่จบหญิงสาวแปลกใจเพราะตลอดมาชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน
แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ และต่อมาไม่นานแฟนของหญิงสาวก็ได้มาขอเธอแต่งงาน
เนื่องด้วยเห็นถึงความรักที่หญิงสาวมีให้หญิงสาวจึงได้ไปชวนเพื่อนชายเพื่อให้มางานแต่งของเธอ
"เราไม่ว่างจริงๆเราติดธุระน่ะขอโทษด้วยนะ" เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
หญิงสาวโกรธและเสียใจที่เพื่อนชายไม่ยอมมางานแต่งจึงวางหูกระแทกไป
แต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจเมื่อวันที่เธอแต่งงานชายหนุ่มได้มาปรากฏตัวก่อนที่งานแต่งจะจบลง
"ยินดีด้วยนะเรามาแล้วล่ะ"หญิงสาวดีใจมากที่เห็นเพื่อนชายของเธอมา ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม
เธอรู้สึกมีความสุขมากถึงกับกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมาไม่ได้ และเพื่อนชายก็พูดว่าเธอมีอะไรให้เราช่วยไหม
ยิ่งทำให้เธอร้องไห้หนักกว่าเดิม
ต่อมาหญิงสาวก็มีความสุขกับชีวิตแต่งงานของเธอจนไม่มีเวลาได้ติดต่อกับเพื่อนชายอีกเลย
จนวันหนึ่งหญิงสาวทะเลาะกับสามีของตน หญิงสาวไม่รู้จะไปปรึกษาใครจึงนึกถึงเพื่อนชายขึ้นมา
แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปหาเท่าไหร่ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลย
เขาจึงโทรไปหาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้นเพื่อนของชายหนุ่มเล่าว่าชายหนุ่มเป็นโรคร้ายเขาไม่สามารถไปไหนได้
ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล มาร่วมหลายเดือนแล้ว หญิงสาวตกใจมาก ถามว่าเขาเป็นอะไร
เพื่อนชายหนุ่มบอกว่าอาการเขากำเริบเพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัดชายหนุ่มดันหายตัวไปเฉยๆโดยไม่มีใครรุ้
หญิงสาวตกใจมากเลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัวหญิงสาวไปเยี่ยมชายหนุ่มที่โรงพยาบาล
เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ต้องตกใจ ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรงกับผอมซูบไม่มีแรงเมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ดีใจทักทายเธอเป็นการใหญ่
"เป็นไงมั่งไม่เจอกันตั้งนานเลยนะ"หญิงสาวนิ่งเงียบซักพักน้ำตาหญิงสาวก็ไหลออกมา"อ้าวร้องไห้ทำไมล่ะ เธอน่ะไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วเหรอ
จะให้เราช่วยอะไรไหม แต่เราก็คงจะแนะเธอได้เหมือนเดิมนะ"
หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่มแล้วก็บอกกับชายหนุ่มว่าวันที่เธอมารับเราเป็นวันสอบไล่เธอใช่ไหม?"
ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้นกลับนิ่งเงียบไปหญิงสาวจึงพูด ต่อ "และวันที่ เธอต้องผ่าตัดใหญ่ เธอกลับมางานแต่งงานของเราใช่ไหม" ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไรอีกแล้วกลับนิ่งเงียบกว่าเดิม
หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น "ตลอดเวลาเรารักแต่คนอื่นมองแต่คนอื่นเรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามากแค่ ไหน เรารู้สึกเสียใจจริงๆ ที่ ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้"
ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มแล้วก็บอก กับหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า "เราบอกเธอ แล้วไง ถ้าเรารักใครสักคน เราก็ต้องรักเขาให้มากๆ
และมากขึ้นกว่าเดิม มันไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะรักเราหรือไม่มันสำคัญแค่เพียงว่า เรายังรักเธออยู่หรือเปล่า
แค่เราสามารถช่วยเธอได้นั่นมันก็เป็นความสุขของเราแล้วต่อให้เราจะเจ็บสักแค่ไหนเราก็ยังรักเธอต่อไป
และไม่เคยคิดจะเปลี่ยนแปลงหญิงสาวรู้สึกเสียใจมากนั่งร้องไห้ อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม
ชายหนุ่มจึงพูดขึ้นว่า "ถ้าเราหายเมื่อไหร่เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ"
-----------------------------------------